Heavy metals content as a criterion for assessment of carrot root
 
More details
Hide details
1
Department of Agricultural and Environmental Chemistry, Agricultural University, ul. Akademicka 15 , 20-950 Lublin
2
Regional Agrochemical Station in Lublin, ul. Sławinkowska 5, 20-810 Lublin
 
Acta Agroph. 2006, 8(4), 779–790
KEYWORDS
ABSTRACT
The environmental study, carried out in the Lublin region, was aimed at assessment of carrot root quality based on the contents of heavy metals (Pb, Cd, Ni, Zn, Cu, As, Hg) and at finding correlation between these heavy metals and some properties of soil and plant. Heavy metals in soil and roots were determined with ASA method, other properties of soil and plant were determined according to research procedures of the laboratory of the Regional Agrochemical Station in Lublin. Region of cultivation was found to have no significant effect on the contents of heavy metals in carrot roots. Soil properties determined their content only to a small extent. The most susceptible to these effects were zinc and arsenic, the least – nickel, lead and copper. Contents of some heavy metals was significantly dependent on occurrence of other elements in this part of the plant. This concerns especially zinc, mercury and copper, while in the least degree – nickel, lead and arsenic. The average contents of heavy metals in carrot root (0.049 mg Pb, 0.057 mg Cd, 0.254 mg Ni, 3.107 mg Zn, 0.591 mg Cu, 0.002 mg As, 0.0004 mg Hg kg-1 of fresh matter) indicates that it did not exceed upper threshold typical of products of this type.
METADATA IN OTHER LANGUAGES:
Polish
Zawartość metali ciężkich jako kryterium oceny jakości korzeni marchwi
korzenie marchwi, metale ciężkie, jakość
W badaniach środowiskowych przeprowadzonych na Lubelszczyźnie oceniano jakość korzeni marchwi na podstawie zawartości metali ciężkich (Pb, Cd, Ni, Zn, Cu, As i Hg) oraz obliczano zależności występujące pomiędzy tymi metalami a niektórymi cechami gleby i rośliny. Metale ciężkie w glebie i korzeniach oznaczono metodą ASA, inne cechy gleby i rośliny według procedur badawczych obowiązujących w akredytowanym laboratorium Okręgowej Stacji Chemiczno-Rolniczej w Lublinie. Nie stwierdzono istotnego wpływu rejonu uprawy na zawartość oznaczanych metali w korzeniach marchwi. Właściwości gleby w niewielkim stopniu decydowały o tej zawartości. Najbardziej podatnym na te wpływy metalem był cynk i arsen, najmniej – ołów, miedź i nikiel. Zawartość niektórych metali w korzeniach była w istotny sposób uzależniona od występowania w tej części rośliny innych pierwiastków. Stwierdzenie to dotyczy w największym stopniu cynku, rtęci i miedzi, w najmniejszym – niklu, ołowiu i arsenu. Przeciętna zawartość metali ciężkich w korzeniach marchwi (0,049 mg Pb, 0,057 mg Cd, 0,254 mg Ni, 3,107 mg Zn, 0,591 mg Cu, 0,002 mg As i 0,0004 mg Hg×kg-1 ś.m.) wskazuje, że w żadnym przypadku nie została przekroczona dopuszczalna granica przewidziana dla tego typu produktu.
eISSN:2300-6730
ISSN:1234-4125