Content of some nutrients and mineral components in sugar beet depending on nitrogen fertilization and methods of weed control
 
More details
Hide details
1
Department of Agricultural Ecology, Agricultural University, ul. Akademicka 13, 20-950 Lublin
 
Acta Agroph. 2006, 8(3), 671–680
KEYWORDS
ABSTRACT
The field experiment was carried out in 1996-1998 in the Experimental Station in Bezek (near Chełm). Its aim was to investigate the effect of nitrogen doses, their division and date of application, as well as of methods of weed control on the content of some of nutrients and mineral components in roots and leaves of sugar beet. The experiment was carried out on a mixed rendzina soil formed from chalky bedrock, belonging to III b quality class. The experiment took into account three factors, i.e. 1. nitrogen fertilization (90 and 120 kg N ha-1), 2. systems of nitrogen dose splitting comprising two variants: a – 2/3 of nitrogen dose before sowing, 1/3 of nitrogen dose after thinning; b – 1/3 of nitrogen dose before sowing, 1/3 in one leaf phase of sugar beet, 1/3 after thinning, 3. method of weed control: I – Pyramin after sowing (6 l ha-1) + mechanical method, II – Pyramin after sowing (3 l ha-1) and Betanal foliar in 2-4 leaves phase of sugar beet (6 l ha-1), III – Betanal foliar in three splitting rates (2 l·ha-1) in the following terms: cotyledonous phase of weeds, 5-10 days after first application on new weed seedling, 5-10 days after second application, as required. The factors compared in the experiment did not affect significantly the content of dry mass, crude protein and crude fibre. Among mineral components only the content of N-total in roots of sugar beet increased with growing nitrogen fertilization intensity. The atmospheric factors modified the contents of nutritional and mineral components the most.
METADATA IN OTHER LANGUAGES:
Polish
Zwartość niektórych składników pokarmowych i mineralnych w buraku cukrowym w zaleŜności od nawoŜenia azotem i sposobów odchwaszczania
burak cukrowy, nawożenie azotem, sposoby odchwaszczania, składniki mineralne, składniki pokarmowe
W latach 1996-1998 w ZD Bezek (niedaleko Chełma) przeprowadzono badania polowe, których celem było określenie wpływu dawek azotu, ich podziału i terminu stosowania oraz sposobów odchwaszczania na zawartość składników pokarmowych i mineralnych w korzeniach i liściach buraka cukrowego. Doświadczenie założono na rędzinie mieszanej wytworzonej z opoki kredowej, o składzie granulometrycznym gliny średniej pylastej, należącej do kompleksu pszennego wadliwego i klasy bonitacyjnej IIIb. W doświadczeniu uwzględniono trzy czynniki: 1. nawożenie azotem, zróżnicowane na 90 i 120 kg N·ha-1, 2. sposób dzielenia dawki i termin wnoszenia azotu, obejmujący warianty: a – 2/3 dawki azotu przed siewem i 1/3 dawki azotu pogłównie po pojedynkowaniu; b – 1/3 dawki azotu przed siewem, 1/3 dawki azotu w fazie jednego liścia właściwego buraka i 1/3 dawki azotu po pojedynkowaniu oraz 3. sposób odchwaszczania, polegający na stosowaniu: I. Pyraminu po siewie doglebowo (6 l·ha-1) + zabiegi mechaniczne; II – Pyraminu po siewie doglebowo (3 l·ha-1) oraz Betanalu (6 l·ha-1) nalistnie; III – Betanalu nalistnie w trzech dawkach po 2 l·ha-1 w następujących terminach: faza liścieni chwastów, 5-10 dni po pierwszym zabiegu na nowe siewki chwastów, 5-10 dni po drugim zabiegu, w miarę potrzeby. Porównywane w doświadczeniu czynniki nie rzutowały istotnie na zawartość suchej masy, białka surowego oraz włókna surowego. Spośród składników mineralnych jedynie zawartość N-ogólnego w korzeniach buraka cukrowego rosła w miarę intensyfikacji nawożenia azotem. W największym stopniu zawartość składników pokarmowych i mineralnych była modyfikowana przez czynniki atmosferyczne.
eISSN:2300-6730
ISSN:1234-4125