The effect of sprinkling as well as ways of postharvest and pre-winter tillage on secondary infestation of sugar beet on rendzina
 
More details
Hide details
1
Department of Agricultural Ecology, Agricultural University, ul. Akademicka 13, 20-950 Lublin
 
Acta Agroph. 2006, 8(2), 473–480
KEYWORDS
ABSTRACT
The research was carried out in Experimental Station in Bezek (near Chełm) in years 1999-2001. Its aim was to investigate the effect of various ways of postharvest and pre-winter tillage, including the use of subsoiler, as well as sprinkling on the sugar beet infestation. The experiment was located on the mixed rendzina formed from chalky gaize with medium silty loam granulometric composition. Its scheme took into account two water variants: W0 (without sprinkling) and W1 (with sprinkling) as well as 4 ways of tillage: a – skimming + harowing, pre-winter ploughing covering farmyard manure, b – cultivating + harrowing, pre–winter ploughing, c – skimming + harowing, subsoiling, shallowed pre-winter ploughing, d – cultivating + harowing, subsoiling, shallowed pre-winter ploughing. The estimation of secondary weed infestation of sugar beet was done each year in the first half of September by quantitative and weight method. Species composition, number and dry mass of weeds per 1 m–2 were determined. It was stated that the sprinkling did not significantly increase secondary infestation of sugar beet, in spite of the tendincy in increase of both the number and dry mass of the weeds on the sprinkling objects. From the point of view of sugar beet infestation the method of tillage depending on cultivation, subsoiling and shallowed pre-winter ploughing seems much better in comparison with other variants. This method of tillage not only significantly redused the number of weeds, including the perennial ones, but also eliminated a few segetal species from the weed community.
METADATA IN OTHER LANGUAGES:
Polish
Wpływ deszczowania oraz różnych sposobów uprawy pożniwno-przedzimowej na zachwaszczenie wtórne buraka cukrowego na rędzinie
burak cukrowy, głęboszowanie, kultywatorowanie, podorywka, orka przedzimowa, rędzina, zachwaszczenie wtórne
Badania, na których oparto niniejszą pracę przeprowadzono w latach 1999-2001 w Zakładzie Doświadczalnym Bezek (niedaleko Chełma). Celem ich było określenie wpływu różnych sposobów uprawy pożniwno-przedzimowej, z zastosowaniem głębosza włącznie, oraz deszczowania na zachwaszczenie buraka cukrowego. Doświadczenie założono na rędzinie mieszanej wytworzonej z opoki kredowej, o składzie granulometrycznym gliny średniej pylastej. Jego schemat uwzględniał 2 warianty wodne: W0 (bez deszczowania) i W1 (deszczowanie) oraz 4 sposoby uprawy: a. podorywka (8 cm) + bronowanie, orka przedzimowa (ok. 28 cm) przykrywająca obornik; b. kultywatorowanie (8 cm) + bronowanie, orka przedzimowa (ok. 28 cm) przykrywająca obornik; c. podorywka (8 cm) + bronowanie, po kilku dniach głęboszowanie (35-40 cm), orka przedzimowa (ok. 18-20 cm) przykrywająca obornik; d. kultywatorowanie (8 cm) + bronowanie, po kilku dniach głęboszowanie (35-40 cm), orka przedzimowa (ok. 18-20 cm) przykrywająca obornik. Oceny wtórnego zachwaszczenia buraków dokonywano corocznie w I połowie września metodą ilościowo-wagową. Oznaczano skład gatunkowy, liczbę oraz powietrznie suchą masę chwastów na 1 m-2. Stwierdzono, że deszczowanie nie zwiększało istotnie zachwaszczenia wtórnego buraków, mimo dość wyraźnej tendencji wzrostu, zarówno liczby jak też powietrznie suchej masy chwastów, na obiektach deszczowanych. Z punktu widzenia zachwaszczenia plantacji buraka korzystniejsza, w porównaniu z pozostałymi wariantami, wydaje się uprawa polegająca na wykonaniu bezpośrednio po zbiorze przedplonu kultywatorowania, a następnie głęboszowania i spłyconej orki przedzimowej. Ten sposób uprawy nie tylko znacząco zmniejszał liczbę chwastów na jednostce powierzchni, w tym także wieloletnich, ale jednocześnie eliminował kilka gatunków segetalnych ze zbiorowiska chwastów.
eISSN:2300-6730
ISSN:1234-4125