Organic matter in a lowland river of strongly modified discharge. 2. Discharge volume and "resistance" of habitats
 
More details
Hide details
1
 
Acta Agroph. 2003, 1(3), 557–567
KEYWORDS
ABSTRACT
To estimate the threshold value triggering off destabilization of dominant habitats of the Drzewiczka, a river affected by a highly fluctuating discharge regime, an "experiment" was carried out in the river in three seasons: autumn, spring, and winter. It consisted in two-three week periods of maintaining the discharge on its natural level over a 24 h. period and then releasing from a dam reservoir a large water volume, which exceeded the natural discharge by several to over 16 times, reaching, respectively, 8.4 m3s-1 in September 2000, 12.0 m3s-1 in March 2001 and 41.8 m3s-1 in February 2002, the last discharge occurring during the complete emptying of the reservoir, before its dredging. In each habitat morphometric, hydraulic and biotic parameters were measured before and during water releases. A threefold increase in discharge (in September) caused a destabilization of inorganic substrate, organic sediment and periphyton, only in a habitat located closest to the dam and the white/wild water canoe slalom track, while a fivefold increase in the discharge (in March) determined similar changes of parameters in this habitat and in another, of coarse substrate and very fast current. The highest discharge (February) was a cause of substrate destabilization, the least changes being recorded in a stagnant off-shore habitat, overgrown by submerged macrophytes; thus, this habitat may be considered a refuge for benthofauna.
METADATA IN OTHER LANGUAGES:
Polish
Materia organiczna w nizinnej rzece o silnie modyfikowanym przepływie. 2. Wysokość przepływu a "oporność" siedlisk
rzeka, zmiany przepływu, podłoże, BPOM, TPOM
Celem odpowiedzi na pytanie, jaka wartość progowa przepływu wywołuje destabilizację dominujących siedlisk Drzewiczki, rzeki podlegającej silnym zmianom reżimu hydrologicznego, przeprowadzono "eksperyment" w trzech sezonach: jesienią, wiosną i zimą. Polegał on na dwu- trzytygodniowym okresie utrzymywania przepływu na naturalnym poziomie w ciągu całej doby, a następnie uwolnienia ze zbiornika dużej masy wody, która spowodowała od kilkukrotnego do ponadszesnastokrotnego przekroczenia tego poziomu, osiągając odpowiednio: 8,4 m3×s-1 we wrześniu 2000 roku, 12,0 m3×s-1 w marcu 2001 roku oraz 41,8 m3×s-1 w lutym 2002 roku; ten ostatni przepływ miał miejsce podczas całkowitego opróżnienia zbiornika, przed jego bagrowaniem. W każdym z siedlisk mierzono parametry morfometryczne, hydrauliczne oraz biotyczne przed i w czasie upustu wody. Trzykrotny wzrost przepływu (we wrześniu) spowodował destabilizację nieorganicznego podłoża, osadów organicznych i peryfitonu, tylko w siedlisku położonym najbliżej tamy i górskiego toru kajakowego, podczas gdy pięciokrotne zwiększenie przepływu (w marcu) zdeterminowało podobne zmiany parametrów w tym siedlisku oraz następnym, o gruboziarnistym podłożu i bardzo szybkim prądzie. Najwyższy przepływ (luty) był przyczyną destabilizacji podłoża, przy czym najmniejsze zmiany odnotowano w stagnującym przybrzeżnym siedlisku, porośniętym zanurzonymi makrofitami; siedlisko to można zatem uznać za refugium dla bentofauny.
eISSN:2300-6730
ISSN:1234-4125