Description and analysis of Palmer drought severity index in Poland in 1901-2000
 
More details
Hide details
1
Department of Hydrology, Maria Curie-Skłodowska University Al. Kraśnicka 2CD, 20-718 Lublin
 
Acta Agroph. 2012, 19(1), 89–110
KEYWORDS
ABSTRACT
The paper presents an attempt at evaluation of moisture state in Poland in 1901-2000, expressed as modified Palmer Drought Severity Indices (PDSI). Data of Climatic Research Unit database, sorted as regular structure of geographical grid nodes with 0.5o latitude and longitude resolution, were used. They were analysed using various methods and statistical techniques. They were used for numeric description of the spatial and temporal diversity of drought phenomenon – expressed as PSDI. In the examined century, southern and central areas of Poland were endangered by droughts more significantly, however, the phenomenon of strong drought was observed in the western part of the country. In the first half-century, rising tendencies of droughts were observed in the central zone of the coast of the Baltic Sea, in Pomeranian Lake District and eastern areas of Mazury Lake District, in Roztocze, and Lublin Upland. Thus, in the second half-century, intensification of drought was observed in south-eastern and central regions of Poland, however for the whole century it was characteristic for the almost the whole of Poland. In most cases, average precipitation decreased due to geographical latitude, and temperatures – due to geographical longitude. Periods of 11-12 and 35 years were the dominant rhythm of fluctuations of PSDI (40% of observed cases). Intensity of drought, in the case of zonal circulation development, was distinctly decreased to the northern and north-eastern direction in Poland, and in the period of its weakening it does not show any distinct direction.
METADATA IN OTHER LANGUAGES:
Polish
Opis i analiza zmienności wskaźnika surowości suszy Palmera na obszarze Polski w okresie 1901-2000
Palmer Drought Servity Index, susze, susze w Polsce
W opracowaniu o metodycznym charakterze podjęto próbę oceny stanu uwilgotnienia obszaru Polski w stuleciu 1901-2000, wyrażonego przez zmodyfikowane wskaźniki surowości suszy Palmera. Podstawę opracowania stanowią dane pozyskane z bazy Climatic Research Unit uporządkowane w regularnej strukturze węzłów sieci geograficznej o rozdzielczości 0,5o szerokości i długości geograficznej. Przeanalizowano je przy pomocy różnych metod i technik statystycznych. Posłużyły do liczbowego opisu zróżnicowania zjawiska suszy – mierzonego indeksem PDSI (Palmer Drought Servity Index) – w przestrzeni i czasie. W badanym stuleciu w silniejszym stopniu zagrożone suszą były południowe i centralne obszary Polski, a zjawisko ostrej suszy  notowano częściej we wschodnich rejonach kraju. W pierwszym półwieczu tendencje narastania zjawisk suszy objęły środkową strefę wybrzeża Bałtyku i Pojezierza Pomorskiego oraz wschodnie rejony Pojezierza Mazurskiego, Roztocza i Wyżyny Lubelskiej. Natomiast w drugim - stwierdzono nasilenie się zjawiska suszy w południowo-wschodnich i centralnych regionach Polski, a w całym stuleciu był charakterystyczny dla prawie całego obszaru kraju. W większości przypadków przeciętne opady malały z szerokością, a temperatury z długością geograficzną. Dominującym rytmem wahań wskaźnika suszy były okresy 11-12 oraz 35-letnie (40% notowanych przypadków). Intensywność suszy, w sytuacji rozwoju strefowej cyrkulacji, zmniejszała się wyraźnie w kierunku północnym i północo-wschodnim Polski, a w okresie jej osłabienia nie wykazywała wyraźnego ukierunkowania.
eISSN:2300-6730
ISSN:1234-4125