Oilseed rape overwintering in the climatic conditions of the central eastern Lublin region
 
More details
Hide details
1
Department of Agrometeorology, University of Life Sciences ul. Akademicka 15, 20-950 Lublin, Poland
 
Acta Agroph. 2013, 20(3), 341–352
KEYWORDS
ABSTRACT
The relationship between weather conditions and winter rapeseed overwintering was studied based on meteorological data and field observations from the Experimental Station for Cultivar Testing (COBORU) in Bezek near Chelm in the period of 1974/75-2008/09. Coefficients of correlation and determination were determined and tested for significance by using the Pearson's and the Fisher-Snedecor’s tests, respectively. It was found that poor overwintering was strongly associated with extremely low air and soil temperature, particularly in December. Adverse thermal conditions contributed to re-sowing rape in spring due to damaged plantation in a few growing seasons (including 1978/1979, 1995/1996, 2002/2003). Rapeseed overwintering was the best described by the number of days with soil temperature ≤ –3°C at a depth of 5 cm during the calendar winter (from December to February). In addition, the most favourable conditions for the best overwintering were during the moderately cold and snowy winters and getting worse with decrease of the depth of snow cover. Furthermore, better overwintering during mild winters (higher than normal air temperature) with thinner snow cover was also noted. It proves the existence of a non-linear relation between the thermal conditions and snowiness with reference to overwintering rates in the Central Eastern Lublin Region.
METADATA IN OTHER LANGUAGES:
Polish
Przezimowanie rzepaku w warunkach klimatycznych środkowo-wschodniej Lubelszczyzny
rzepak ozimy, przezimowanie, mrozoodporność, pokrywa śnieżna, Lubelszczyzna
W pracy zostały wykorzystane dane meteorologiczne oraz wartości ocen przezimowania rzepaku z okresu 1974/75-2008/09, które pochodziły ze Stacji Doświadczalnej Oceny Odmian COBORU w Bezku koło Chełma. Na podstawie obliczonych wartości zarówno współczynników korelacji liniowej, jak i determinacji stwierdzono, że słabe przezimowanie roślin w danym roku (< 50%) było silnie związane ze znacznymi spadkami temperatury powietrza oraz gleby w grudniu. W kilku okresach wegetacyjnych (m.in. 1978/1979, 1995/1996, 2002/2003) niekorzystne warunki termiczne w chłodnej porze roku przyczyniły się do zlikwidowania plantacji rzepaku na początku wiosny. Zmienność ocen przezimowania rzepaku w analizowanym wieloleciu najlepiej opisywała liczba dni z temperaturą gleby ≤ –3ºC na głębokości 5 cm w okresie kalendarzowej zimy (od grudnia do lutego). Ponadto wykazano, że najkorzystniejsze warunki dla prawidłowego przezimowania rzepaku na analizowanym obszarze występowały podczas zim umiarkowanie mroźnych oraz jednocześnie śnieżnych, a pogarszały się wraz z mniejszą śnieżnością zimy. Z kolei w czasie zim łagodnych (wyższe od normy wartości temperatury powietrza) wyraźnie lepsze przezimowanie roślin notowano podczas zim małośnieżnych, aniżeli umiarkowanie śnieżnych. Świadczy to o występowaniu nieliniowej zależności między warunkami termicznymi i śnieżnymi, w odniesieniu do oceny przezimowania rzepaku.
eISSN:2300-6730
ISSN:1234-4125