Effect of iron chelates of librel Fe-DP7, Pionier Fe 13 and Top 12 on nutritional status of microelements of greenhouse tomato grown in rockwool
More details
Hide details
Department of Horticulture, Agricultural University, ul. Rozbrat 7, 50-334 Wrocław
Department of Horticultural Plant Nutrition, Agricultural University
Acta Agroph. 2006, 7(3), 549–559
The subject of the investigation was the effect of iron chelates Librel Fe-DP7, Pionier Fe 13 and Top 12 on the state of microelement nutrition of two greenhouse tomato cultivars – Cunero F1 and DRW 5900 F1 – grown in rockwool. The results of the study proved that iron chelates significantly influenced the iron content in the index parts (8-9th leaf from the top) of greenhouse tomato. The highest average iron content – 135.2 mg Fe kg-1 d. m. - was recorded for plants fertilized with nutrient solution containing Librel Fe-DP7 as the source of iron, while significantly lower values were obtained for chelates Top 12 – 123.1 mg Fe kg-1 d. m and Pionier Fe 13 – 128.7 mg Fe kg-1 d.m. Iron chelates significantly affected the state of plant nutrition by manganese, zinc and copper. The highest average manganese and copper contents (251.0 mg Mn kg-1 d. m. and 10.16 mg Cu kg-1 d.m. respectively) were determined in plants fertilized with Librel Fe-DP7. The highest average zinc value (38.8 mg Zn kg-1 d.m.) was found in the leaves of tomato fertilized with the solution containing Pionier Fe 13, while the lowest one featured when Librel Fe-DP7 were used. The index parts of Cunero F1 cultivar were characterized by considerably higher content of iron, manganese and zinc than DRW 5900 F1 cv., except for copper content which showed the same average value for both cultivars.
Wpływ chelatów żelazowych librel Fe-DP7, Pionier Fe 13 i Top 12 na stan odżywienia mikroelementami pomidora szklarniowego w wełnie mineralnej
chelaty, żelazo, mikroelementy, pomidor szklarniowy
Badano wpływ chelatów żelazowych Librel Fe-DP7, Pionier Fe 13 i Top 12 na stan odżywienia mikroelementami dwóch odmian pomidora szklarniowego – Cunero F1 i DRW 5900 F1 uprawianych w wełnie mineralnej. Wykazano, że badane chelaty żelazowe istotnie wpływały na zawartość żelaza w liściach pomidora szklarniowego odmian Cunero F1 i DRW 5900 F1. Najwyższą średnią zawartość żelaza 135,2 mg Fe·kg-1 s.m. liści, stwierdzono u roślin nawożonych pożywką, w której źródłem żelaza był Librel Fe-DP7, natomiast istotnie niższe zawartości wykazano na chelatach Top 12 (123,1 mg Fe·kg-1 s.m) i Pionier Fe 13 (128,7 mg Fe·kg-1 s.m.). Chelaty żelazowe istotnie wpływały na stan odżywienia roślin manganem, miedzią i cynkiem. Najwyższą średnią zawartość manganu 251,0 mg Mn·kg-1 s.m i miedzi 10,16 mg Cu·kg-1 s.m. stwierdzono w roślinach nawożonych chelatem Librel Fe-DP7. Wykazano istotny wpływ chelatów żelazowych na różnicowanie się stanu odżywienia roślin cynkiem. Najwyższą średnią zawartość cynku – 38,8 mg Zn·kg-1 s.m. – miały liście roślin nawożonych pożywką zawierającą chelat Pionier Fe 13 a najniższą gdy stosowano Librel Fe-DP7. Liście odmiany Cunero F1 charakteryzowały się istotnie wyższą zawartością żelaza, manganu i cynku niż odmiana DRW 5900 F1, jedynie zawartość miedzi była zbliżona u obydwu odmian.