Growth and yield of winter wheat after 50 years of different fertilization and crop rotation
 
More details
Hide details
1
Department of Agronomy, Faculty of Agriculture and Biology, Warsaw University of Life Science (SGGW), ul. Nowoursynowska 159, 02-776 Warszawa
 
Acta Agroph. 2007, 10(3), 695–704
KEYWORDS
ABSTRACT
The paper describes the effect of long term organic, mineral and organic-mineral (mixed) fertilization on the growth, yielding and canopy structure of winter wheat cultivated in two crop rotations after different forecrops. The investigations were carried out in two permanent long term fertilizing experiments established in 1955 in Chylice on soil of the black earth type with the grain size composition of light loam. In the two experiments the following fertilizer treatments were compared: mineral fertilization (NPK), farmyard manure (FM), mixed mineral and organic fertiliza-tion (½ NPK + ½ FM) and control without fertilization (0). The fertilizing was applied in two crop rotations: A) Norfolk rotation: sugar beet – spring barley with undersown clover – red clover – winter wheat; B) without papilionaceous crops: sugar beet – spring barley – winter rape – winter wheat. In 2005 the yield of winter wheat, cultivar Zyta, some components of yield structure (number of ears, weight 1000 grains, number of grains per one ear) and dynamics of dry matter growth of aboveground parts of 50 plants were determined. Dynamics of dry matter growth of aboveground parts of 50 winter wheat plants was not dependent on fertilization system. Forecrop for winter wheat and fertilization system had an influence on winter wheat yields, but forecrop had the highest influ-ence. The most favourable effect on yield of winter wheat was found in the Norfolk rotation, in treatments with organic-mineral and mineral fertilizers. Yields of winter wheat cultivated after winter rape were not differentiated. The lack of fertilization (0) decreased yield of winter wheat, number of ears, weight 1000 grains and number of grains in one ear.
METADATA IN OTHER LANGUAGES:
Polish
Wzrost i plonowanie pszenicy ozimej po 50 latach zróżnicowanego nawożenia i zmianowania
nawożenie, przedplon, pszenica ozima, plon
W niniejszej pracy przedstawiono ocenę wpływu wieloletniego nawożenia organicznego, mineralnego i organiczno-mineralnego na wzrost i plonowanie oraz strukturę łanu i plonu pszenicy ozimej uprawianej w dwóch zmianowaniach po różnych przedplonach. Do badań wykorzystano dwa statyczne doświadczenia polowe założone w 1955 roku w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym RZD w Chylicach na czarnej ziemi o składzie granulometrycznym gliny lekkiej. W obydwu doświadczeniach porównywano następujące obiekty nawozowe: nawożenie mineralne (NPK), nawożenie obornikiem (OB), nawożenie mineralno-organiczne (½ NPK + ½ OB) oraz bez nawożenia („0”). Jedno doświadczenie prowadzono w zmianowaniu bez rośliny motylkowej (burak cukrowy – jęczmień jary – rzepak ozimy – pszenica ozima), natomiast w drugim zmianowaniu zastosowano koniczynę czerwoną (burak cukrowy – jęczmień jary + wsiewka koniczyny czerwonej – koniczyna czerwona – pszenica ozima). W 2005 roku oznaczono dynamikę narastania suchej masy części nadziemnych 50 roślin w czasie wegetacji i plony pszenicy ozimej odmiany „Zyta” oraz wybrane elementy struktury plonu (liczby kłosów na 1m2, masę ziarna w kłosie i masę tysiąca ziaren. Dynamika narastania suchej masy części nadziemnych 50 roślin pszenicy ozimej nie zależała istotnie od systemu nawożenia. System nawożenia i stanowisko pszenicy ozimej w płodozmianie wpłynęły na wielkość uzyskanych plonów ziarna, przy czym przedplon wywarł większy wpływ niż sposób nawożenia. Większy plon ziarna pszenicy ozimej o korzystnej jego strukturze uzyskano w stanowisku po koniczynie czerwonej niż po rzepaku ozimym. Najwyższe plony pszenicy ozimej stwierdzono, gdy przedplonem była koniczyna czerwona na obiektach z organiczno-mineralnym (7,72 t•ha-1) i mineralnym (7,52 t•ha-1) nawożeniem. Istotnie najniższe plony zanotowano na obiektach nienawożonych.
eISSN:2300-6730
ISSN:1234-4125