Effect of soil type and irrigation on yield and mineral composition of broccoli
 
More details
Hide details
1
Research Institute of Vegetable Crops, ul. Konstytucji 3 Maja 1/3, 96-100 Skierniewice
 
Acta Agroph. 2006, 7(4), 793–808
KEYWORDS
ABSTRACT
The influence of soil type and irrigation on nutrient availability, mineral composition of plants, yield and quality of broccoli heads, was assessed for 6 soil types most common in Poland (lessive soil, brown soil, black soil, loess type of chernozem, alluvial soil and low moor peat soil). Irrigation was applied when soil suction was higher than 30 kPa. Low moor peat soils and heavy mineral soils, securing higher nitrate nitrogen content in the soil (70-120 mg L-1) in the period of intensive vegetative plant growth (stage of 7-10 leaves), enabled strong plant growth and high yield even when irrigation was not applied. Irrigation had positive effect on plant weight, yield and head weight, and secured on light soils the yield equivalent to that reached on heavy mineral soils without irrigation. The earliness of broccoli was related with soil type and irrigation. This treatment hastened broccoli harvest on light soils, but on heavy mineral soils where broccoli earliness was the highest no such influence was observed. On heavy mineral soils, promoting plant growth, the risk of hollow stem was higher. Irrigation intensified the incidence of this disorder. Broccoli grown on low moor peat soils showed higher nitrate accumulation in heads, probably due to higher nitrate content in the soil in the period of heads formation and harvest, but the nitrates content did not exceed levels accepted in the standards for this species.
METADATA IN OTHER LANGUAGES:
Polish
Wpływ typu gleby i nawadniania na plonowanie i skład chemiczny brokuła
brokuł, nawadnianie, typ gleby, plon, skład chemiczny
Wpływ typu gleby i nawadniania na dostępność składników pokarmowych, skład mineralny roślin, plonowanie i jakość róż brokuła oceniano na 6 typach gleb, najczęściej występujących w Polsce (gleba płowa, gleba brunatna, czarna ziemia, less, mada, torf niski). Nawadnianie stosowano gdy siła ssąca gleby była wyższa od 30 kPa. Gleby torfowe oraz ciężkie gleby mineralne, zapewniające w okresie intensywnego rozwoju wegetatywnego (faza 7-10 liści) wyższą zawartość azotu azotanowego (70-120 mg×dm-3) umożliwiały silny rozwój roślin i uzyskanie wysokiego plonu handlowego nawet bez stosowania nawadniania. Nawadnianie wpływało korzystnie na rozwój masy roślinnej, wysokość plonu i masę jednostkową róży oraz umożliwiło uzyskanie z gleb lekkich plonu równorzędnego z plonem uzyskanym z gleb ciężkich, na których nie stosowano tego zabiegu. Wczesność plonowania brokuła związana była z typem gleby oraz nawadnianiem. Zabieg ten przyspieszał plonowanie brokuła na glebach lekkich, natomiast na ciężkich glebach mineralnych, gdzie wczesność plonowania była największa nie miał takiego wpływu. Na ciężkich glebach mineralnych, stymulujących wzrost roślin, zwiększało się ryzyko występowania jamistości głąba. Nawadnianie nasilało występowanie tego zaburzenia. Brokuł uprawiany na glebach torfowych gromadził więcej azotanów w różach, prawdopodobnie wskutek większej jego zawartości w glebie w okresie dorastania i zbioru róż, jednakże poziom azotanów w różach nie przekraczał zawartości dopuszczonej normą dla tego gatunku.
eISSN:2300-6730
ISSN:1234-4125